|
معلم پای تخته داد می زد صورتش از خشم گلگون بود و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود ولی آخر كلاسی ها لواشك بین خود تقسیم می كردند وان یكی در گوشه ای دیگر "جوانان" راورق می زد برای آنكه بی خود های و هوی می كرد و با آن شور بی پایان تساوی های جبری را نشان می داد با خطی خوانا به روی تخته ای كز ظلمتی تاریك غمگین بود تساوی را چنان بنوشت : " یك با یك برابر هست ..." از میان جمع شاگردان یكی برخواست، همیشه یك نفر باید به پا خیزد. به آرامی سخن سر داد : تساوی اشتباهی فاحش و محض است... معلم مات بر جا ماند. و او پرسید : اگر یك فرد انسان واحد یك بود آیا باز یك با یك برابر بود؟ سكوت مدهشی بود و سؤالی سخت معلم خشمگین فریاد زد : آری برابر بود و او با پوزخندی گفت : اگر یك فرد انسان واحد یك بود آن كه زور و زر به دامن داشت بالا بود وانكه قلبی پاك و ذستی فاقد زر داشت پائین بود... اگر یك فرد انسان واحد یك بود آن كه صورت نقره گون ، چون قرص مه می داشت بالا بود وان سیه چرده كه می نالید پائین بود... اگر یك فرد انسان واحد یك بود این تساوی زیر و رو می شد حال می پرسم یك اگر با یك برابر بود نان و مال مفت خواران از كجا آماده می گردید؟ یا چه كس دیوار چین ها را بنا می كرد؟ یك اگر با یك برابر بود پس كه پشتش زیر بار فقر خم می شد؟ یا كه زیر ضربت شلاق له می گشت؟ یك اگر با یك برابر بود پس چه كس آزادگان را در قفس می كرد؟ معلم ناله آسا گفت : بچه ها در جزوه های خویش بنویسید : یك با یك برابر نیست...
نوشته شده توسط زینب در دوشنبه سیزدهم مهر 1388 ساعت |
لینک ثابت |
|
یاد اون روز ها بخیر ... چشمامون پر از نگاه های
سبز امید ... دلامون لبریز از محبت و مهر و بخشش ... صداهامون سرشار از غرور ...
روحامون زنده از طراوت ... و روی لبامون خنده و خنده و باز هم خنده ... چه روز های
خوبی بود ... !
صبح از خواب با شادی بیدار می شدیم حتی اگه هوا
ابری بود توی آسمون قلبمون آفتابی پر نور شروع به درخشش می کرد ...
هر جا که قدم می گذاشتیم همهمه و دغدغه ی
انتخاباتو به طور ملموس احساس می کردیم .
یه همبستگی بین ما وجود داشت ... یه همبستگی
خیلی خیلی بزرگ ... و خیلی خیلی سبز ...
یادمه تعداد خیلی کمی بودند که می گفتند : ((
رئیس جمهور از قبل انتخاب شده ، ما که رای نمیدیم شمام بی خود تلاش نکنین))
اونا درست میگفتن ، اما ما از این که رای دادیم
هرگز پشیمون نیستیم !...
اگه تقلب نمی شد ما پیروز بودیم ... و حالا که
شده ما پیروز تر از حالت اولیم ...
چون همه ی دنیا دیدند که قدیس هایی که از اسلام
و امام زمان دم می زدند چطور برای به دست آوردن قدرت تمام اصول انسانی و اسلامی رو
زیر پا گذاشتند ...
و حالا رئیس جمهور قلب های ما میر حسین موسوی
است ، چه ظالمین باور کنند چه باور نکنند ...
و از دیکتاتور ها متشکریم که این که این کودتای
انتخاباتی رو بر گذار کردند و میر حسین ما رو به اسطوره ای از خوبی ها و رویایی در
ذهن مردم تبدیل کردند ...
پس باز هم ما پیروزیم ...
